Woda i Światło w Recklinghausen

Niemieckie miasto Recklinghausen powinno być już dobrze znane polskim pasjonatom sztuki. Powstaje tu muzeum które będzie w stałej ekspozycji pokazywać kolekcję polskiej sztuki najnowszej. Twórcą i pomysłodawcą tego przedsięwzięcia jest doktor Werner Jerke, właściciel jednej z największych kolekcji polskiej sztuki powojennej. Cały czas trwają prace nad przystosowaniem budynku na potrzeby muzeum, do pełnej gotowości zostało jeszcze kilka miesięcy ale już muzeum (i sam budynek) zaczyna funkcjonować na mapie wydarzeń kulturalnych miasta. Corocznie w Recklinghausen w październiku odbywa się festiwal światła gdzie większość z budynków znajdujących się w starej części miasta przygotowuję specjalną oprawę świetlną swoich fasad.

Do tej inicjatywy dołączył też budynek przyszłego muzeum, dodatkowo przygotowując tymczasową ekspozycję projektu Anety Grzeszykowskiej i Janka Smagi pt. Woda. Jest to zestaw trzech lightboxów odzwierciedlajacych kształty i formę warszawskich basenów na Moczydle. Na załączonych zdjęciach zobaczycie fasadę przyszłego muzeum i samą instalację.

Zdjęcia dzięki uprzejmości Fundacji Jerke

"Wojna i Pokój" w galerii Labirynt w Lublinie

Do końca października w lubelskim Labiryncie można zobaczyć wystawę " Wojna i Pokój" pokazującą różne aspekty i artystyczne wizję związane z tym tematem. Jak można przeczytać w tekście towarzyszącym tej wystawie:  " Wojna i pokój konfrontuje ze sobą różnorodne strategie artystyczne wobec problemu przemocy i władzy – od prób przepracowania wojennej traumy, poprzez reakcje na współczesne zagrożenia i konflikty, aż po fascynację wizjami i fantazjami o romantycznej proweniencji. Twórcy prowadzą również intertekstualne gry z tradycją, odwołując się do ikonicznych dzieł sztuki i reinterpretując je. Niektórzy sięgają bezpośrednio do tematyki Zagłady, inni skupiają się na współczesnych konfliktach zbrojnych i ich medialnym przekazie – wszyscy zaś grają z narodowymi archetypami i prowokują do refleksji. Wizja wojny w wydaniu pop-kulturowym nierzadko ociera się o kicz, zaś obraz cierpienia i traumy zastępują wojenne fetysze: broń, mundur, ciało żołnierza. Militaria przeobrażone zostają w „niewinne” chłopięce zabawki, sytuując wojnę w kontekście gry i zabawy. Uwolnienie tematyki wojennej od zbędnego patosu pozwala nam zmierzyć się z problemem już nie jako naród, ale jako indywidualna jednostka."

Wystawa obejmuje prace artystów takich jak: Bogusław Bachorczyk, Mirosław Bałka, Anna Baumgart, Tomasz Bielak, Hubert Czerepok, Maurycy Gomulicki, Rafał Jakubowicz, Cezary Klimaszewski, Tomasz Kozak, Katarzyna Kozyra, Edward Krasiński, Zofia Kulik, Anna Kutera, Natalia LL, Dominik Lejman, Zbigniew Libera, Urszula Pieregończuk, Joanna Rajkowska, Józef Robakowski, Krystiana Robb-Narbutt, Mariusz Tarkawian, Twożywo, Krzysztof Wodiczko, Artur Żmijewski oraz Anastasiia Mikhno i Piotr Ślaski

Wszystkie zdjęcia Wojciech Pacewicz , dzięki uprzejmości galerii Labirynt

"Paradis" Jurrego w Zderzaku

W Warszawie wielkie przygotowania do otwarcia WGW, tymczasem w Krakowie trwa wystawa „Paradis” na której Zderzak ponownie przypomina twórczość Jurrego Zielińskiego, największego artysty­buntownika PRL.

Wystawa skupiona jest na wyobraźni symbolicznej artysty. Zobaczyć możemy kilka wspaniałych dużych płócien, takich jak „Skromne czuwanie”, „Gołąb niepokoju”, „Zdobywca”, czy „Bez przyłbicy”, kilka mniejszych, lecz ważnych dla filozofii sztuki Jurrego („Wytnie nas czas”, „Luft”), a także – uwaga! – formy przestrzenne.

Poniżej relacja z wystawy. Zapraszamy do Krakowa.

JURRY ZIELIŃSKI (1943­1980)
PARADIS
16.9. – 17.10.2015
Galeria Zderzak, Kraków, ul. Floriańska 3

Wszystkie zdjęcia dzięki uprzejmości galerii Zderzak

Ewa Ciepielewska w Jerke Art Founfaton

Coraz więcej zaczyna się dziać na terenie budowy prywatnego Muzeum Sztuki Współczesnej Jerke Art Foundation (inicjatywie Wernera Jerke o której pisaliśmy już wielokrotnie) i to nie tylko w zakresie prac budowlanych ale także pojawiają się już pierwsze inicjatywy artystyczne. Pierwszym zrealizowanym projektem był pokaz sztuki szablonowej, podczas którego Ewa Ciepielewska ( z wrocławskiej grupy Luxus) zaprezentowała postać jednej z bohaterek wystawy OBEP Wrocław „Kobiety »na zakręcie«. W cieniu historii” – Jadwigę Witkiewicz.

DE. FI. CIEN. CY – Andrzej Wróblewski, René Daniëls oraz Luc Tuymans w galerii Art Stations w Poznaniu

Już wkrótce w Art Stations Foundation będzie można zobaczyć wystawę DE. FI. CIEN. CY [Ułomność], na której pokazany zostanie szeroki wybór prac na papierze Andrzeja Wróblewskiego, René Daniëlsa i Luca Tuymansa. Ekspozycja będzie się skupiać się na dziełach Wróblewskiego z lat 1955 - 1957 oraz Daniëlsa i Tuymansa powstających od początku lat 80-tych XX wieku. Prace wypożyczono z kolekcji prywatnych i państwowych z Polski, Belgii, Holandii, Francji, Niemiec i Szwajcarii. Ponadto Luc Tuymans specjalnie na wystawę wykona w galerii rysunek ścienny w dużym formacie. Wszyscy trzej twórcy mieli ogromny wpływ na sztukę współczesną i zaliczani są do najważniejszych artystów XX wieku. To pierwsza wystawa, na której ich dzieła zostały ze sobą zestawione.

Wystawa DE. FI. CIEN. CY, jak wszystkie prezentacje realizowane w galerii Art Stations, odwołuje się do Kolekcji Grażyny Kulczyk, tym razem poprzez postać Andrzeja Wróblewskiego. Prace tego polskiego malarza zajmują istotne miejsce w zbiorach, których trzon stanowi polska i zagraniczna sztuka awangardowa XX wieku. Jednym z kluczy budowania Kolekcji jest dla Grażyny Kulczyk zestawianie twórczości polskich artystów ze światowymi; ta sama logika przyjęta została w koncepcji tej wystawy. Projekt ten jest także zamknięciem jubileuszowego programu Fundacji przygotowanego na 10 rok jej działalności.

 

Wystawa DE. FI. CIEN. CY odwołuje się do hipotezy mówiącej o tym, że pomimo różnych kontekstów społeczno-politycznych, kulturowych i pokoleniowych, na prace pozornie niezwiązanych ze sobą artystów można spojrzeć tak, żeby odkryć w nich niespodziewane zbieżności. Stanowią one nie tyle obiektywne fakty, co wyniki pewnej szczególnej perspektywy widza, którą określa współczesny kryzys obrazu.

W twórczości każdego z trzech malarzy obraz prezentuje się jako wybrakowany. W przypadku Wróblewskiego jest on potwierdzeniem niemożliwości dania świadectwa. Tuymans podejmuje z kolei tematy z natury wykluczające możliwość przedstawienia. Terminem „oryginalne fałszerstwo” określa wpisywanie w obraz jego nieodzownego fiaska. W twórczości Daniëlsa po 1984 roku mamy do czynienia z przedstawieniem wymazanego obrazu. Za każdym razem malarstwo artysty konstytuuje się za sprawą negacji obrazu przy pomocy obrazu, a jednak każdorazowo dzieje się to na innych warunkach. Prace Wróblewskiego z okresu odwilży naznaczone są podwójną traumą – traumą zbrodni nazistowskich i traumą klęski modelu komunistycznego. Tuymans reaguje na toksyczne relacje rodzinne i zajmuje się odzyskiwaniem zatrutej przeszłości i przywracaniem elementów systemów ideologicznych. Twórczość Daniëlsa dotyka problemu zamknięcia sztuki w muzeach i jej przemiany w towar.

Wystawa DE. FI. CIEN. CY przygląda się temu, w jaki sposób w twórczości Andrzeja Wróblewskiego, Renégo Daniëlsa i Luca Tuymansa widoczne fiasko obrazu staje się podstawowym warunkiem tworzenia malarstwa przekraczającego reprezentację i dającego obrazom siłę sprawczą.

galeria Art Stations, Stary Browar, Poznań
Wernisaż: 27.11.2014, godz. 19.00
Kurator: Ulrich Loock

Tekst dzięki uprzejmości Art Stations

Na zdjęciach odpowiednio prace Andrzeja Wróblewskiego

(Zampano V), niedatowany, gwasz, papier, 42,1 x 29,5 cm,Muzeum Narodowe w Poznaniu, © Fundacja Andrzeja Wróblewskiego

(Szofer z czerwonym pejzażem), niedatowany, gwasz, papier, 30 x 42 cm, Muzeum Narodowe w Krakowie, © Fundacja Andrzeja Wróblewskiego

(Szkic do Rozstrzelania VIII), [Szkic do Rozstrzelań nr 354], 1949, akwarela, gwasz, ołówek, papier, 21,7 x 30,7 cm, kolekcja prywatna, © Fundacja Andrzeja Wróblewskiego