Podczas 17 aukcji projektu Fotografia Kolekcjonerska padł rekord
najdrożej sprzedanej polskiej fotografii. Zdjęcie Stanisława Ignacego
Witkiewicza (Witkacego) „Potwór z Düsseldorfu” z 1932 roku sprzedano za
łączną kwotę ponad 200 000 złotych. To najwyższa cena jaką dotychczas uzyskano za fotografię na polskich aukcjach.
Praca ta, jak wiele zdjęć Witkacego, powstała przy współpracy Władysława Jana Grabskiego. Grabski ( syn przedwojennego premiera Władysława Grabskiego) był pisarzem, poetą kolekcjonerem książek i miłośnikiem fotografii.
Do tej pory rekord najdrozej sprzedanej fotografii polskiej też należała do zdjęcia autorstwa Witkacego – był to „Kolaps przy lampie.Autoportret” z 1913 roku, które w 2003 roku sprzedano za 135 000 zł.
Porady, opinie i analizy na temat rynku sztuki najnowszej w Polsce.
22 listopada, 2016
20 listopada, 2016
Oryginlna plansza do komiksu Tintin sprzedana w Paryżu za 1,55 mln euro
Wyniki,
jakie już od dłuższego czasu osiągają w domu aukcyjnym Artcurial oryginalne
plansze Tintina belgijskiego artysty Herge (Georges Remi) naprawdę robią duże wrażenie nie tylko na
obserwatorach artefaktów związanych z pop-kulturą, ale coraz większym echem
odbijają się w całym świecie sztuki. Pozycja Tintina jak i samego medium jakim
jest komiks jest we Francji wyjątkowa, figurki z bohaterami Tintina znajdziecie
już po przylocie w sklepach z pamiątkami na paryskim lotnisku a w szacownym
Grand Palais właśnie trwa wielka wystawa poświęcona twórczości Herge’a.
Co ciekawe
za rekordami cenowymi nie stoją tylko kolekcjonerzy z Francji, na poprzednich
aukcjach plansze trafiały do kolekcji w Stanach Zjednoczonych i Azji co samo w
sobie wskazuje że rynek oryginalnych plansz komiksowych nie jest tak
hermetyczny jak można by przypuszczać i że obiekty komiksu europejskiego
wychodzą poza ten rynek i osiągają wyższe ceny niż na rynku amerykańskim gdzie
jest znacznie szersza grupa kolekcjonerów tego medium.
Co sprawia, że obserwujemy tak zawrotne ceny
na tym rynku? Składa się na to wiele czynników – jednym z nich jest moda i
autentyczna pokoleniowa identyfikacja z bohaterami opowieści rysunkowych. Ostatnia dekada to dobre czasy dla
kolekcjonerów wielu rynków związanych z pop-kulturą i poszukiwaczy innych niż
klasyczna sztuka artefaktów. Dwie czy trzy dekady temu bycie fanem komiksu,
Gwiezdnych Wojen nie było czymś, czym chwalono się w towarzystwie, dzisiaj
ludzie sukcesu z Silicon Valley mają w swoich biurach oryginalne artefakty
związane z pop-kulturą, gwiazdy Hollywood (min. Nicolas Cage, Leonardo di
Caprio) zbierają plansze komiksowe a prezydent USA w swoich przemówieniach
odnosi się do Gwiezdnych Wojen i Star Trecka. Jeśli ludzie szukają w sztuce
jakichś wspólnych pokoleniowych odniesień to dla wielu jest to Batman, Lord
Vader a nie Herkules czy inni bohaterowie antycznych mitologii.
Sam temat
kosmicznych wojaży nie jest obcy polskim autorom komiksu. W Kosmosie byli min. Kajtek
i Koko jak i Tytus Romek i A’tomek a jednak ceny z planszami ilustrującymi ich
przygody są bardziej ziemskie niż galaktyczne jak w przypadku Tintina. Na
razie.
31 października, 2016
Linoryty Rafała Bujnowskiego (5) - Szpilki
Dzisiaj kolejny z linorytów (obiektów użytkowych) Rafała Bujnowskiego. W
naszej kolekcji kolejne opakowanie tym razem do szpilkek.
Znany jest mi tylko jedna wersja kolorystyczna.
Zdjęcie
ArtBazaar,
Rafał
Bujnowski, Szpilki, obiekt, linoryt, 1999 (?), kolekcja prywatna
22 października, 2016
Sztuka na 33 i 1/3 obrotów - Piotr Dudek i Taco Hemingway
Ostatnio nie schodzi z mojego gramofonu winyl Taco Hemingwaya "Trójkąt Warszawski". Świetne teksty i obserwacje z miasta, które już mi chyba miejscami ucieka. Ale do nas trafia za sprawą okładki której twórcą też jest warszawski artysta Piotr Dudek.
Piotr jest studentem warszawskiej ASP. W rozmowie z Aleksandrą Mleczko tak opisuje swoje fascynacje artystyczne:
„Często jest tak, że podobają mi się po prostu jakieś pojedyncze prace, ale oczywiście mam swoich ulubionych artystów, np. Teresa Pągowska, Leon Golub, Cy Twombly. Ostatnio odkrywam też artystów renesansowych, np. Paolo Ucello, Andrea Mantegna: mocny rysunek, dekoracyjny kolor, niemal płaski, prawie współczesny. Pamiętam też okres fascynacji bogatymi, pełnymi kolorów i szczegółów ilustracjami Lisa-Kuli, m.in. dzięki niemu podjąłem decyzję, że chcę rysować. Według mnie to, co się komu podoba zależy tylko od wrażliwości. Ciężko jest to uzasadnić. Nie ma cudów, nie ma tak, że obraz czy artysta jest na tyle dobry, że wszystkich do siebie przekona i wszystkim będzie się podobać.
Lubię też Francisa Bacona, który jest ostatnio bardzo modny, tak jak Jean Michel Basquiat. To też na pewno wzór do naśladowania dla wszystkich młodych twórców. To był siłacz! Najbardziej podziwiam jak ktoś siłą własnej osobowości dochodzi do swojej sztuki. Sam mam kompleks, że jestem studentem Akademii Sztuk Pięknych, a najwięksi artyści często byli wyrzucani ze szkół albo w ogóle do nich nie chodzili. Tak jak właśnie Basquiat, który chodził sobie po Nowym Jorku robił, co mu się podobało. Miał szczęście, że był to akurat Nowy Jork, a nie np. Łódź, bo tam mógł na ulicy zagadać do Warhola. To się nazywa tradycja! A ja gnieżdżę się bezpiecznie na Akademii. Jedyne, co mi z dzikości pozostało to resztka instynktu samoobronnego i kiedy profesor mówi mi cokolwiek, to oczywiście go słucham, ale później zastanawiam się, czy jest mi to potrzebne czy nie. A Basquiat w podobnym wieku, co ja był tak dziki, że sam siebie zeżarł.”
Całość rozmowy znajdziecie tutaj.
Piotr jest studentem warszawskiej ASP. W rozmowie z Aleksandrą Mleczko tak opisuje swoje fascynacje artystyczne:
„Często jest tak, że podobają mi się po prostu jakieś pojedyncze prace, ale oczywiście mam swoich ulubionych artystów, np. Teresa Pągowska, Leon Golub, Cy Twombly. Ostatnio odkrywam też artystów renesansowych, np. Paolo Ucello, Andrea Mantegna: mocny rysunek, dekoracyjny kolor, niemal płaski, prawie współczesny. Pamiętam też okres fascynacji bogatymi, pełnymi kolorów i szczegółów ilustracjami Lisa-Kuli, m.in. dzięki niemu podjąłem decyzję, że chcę rysować. Według mnie to, co się komu podoba zależy tylko od wrażliwości. Ciężko jest to uzasadnić. Nie ma cudów, nie ma tak, że obraz czy artysta jest na tyle dobry, że wszystkich do siebie przekona i wszystkim będzie się podobać.
Lubię też Francisa Bacona, który jest ostatnio bardzo modny, tak jak Jean Michel Basquiat. To też na pewno wzór do naśladowania dla wszystkich młodych twórców. To był siłacz! Najbardziej podziwiam jak ktoś siłą własnej osobowości dochodzi do swojej sztuki. Sam mam kompleks, że jestem studentem Akademii Sztuk Pięknych, a najwięksi artyści często byli wyrzucani ze szkół albo w ogóle do nich nie chodzili. Tak jak właśnie Basquiat, który chodził sobie po Nowym Jorku robił, co mu się podobało. Miał szczęście, że był to akurat Nowy Jork, a nie np. Łódź, bo tam mógł na ulicy zagadać do Warhola. To się nazywa tradycja! A ja gnieżdżę się bezpiecznie na Akademii. Jedyne, co mi z dzikości pozostało to resztka instynktu samoobronnego i kiedy profesor mówi mi cokolwiek, to oczywiście go słucham, ale później zastanawiam się, czy jest mi to potrzebne czy nie. A Basquiat w podobnym wieku, co ja był tak dziki, że sam siebie zeżarł.”
Całość rozmowy znajdziecie tutaj.
21 września, 2016
“I ROZESMIAŁY SIE DO MNIE OPARY BARW” - wystawa Ryszarda Grzyba w Muzeum Jerke
W ubiegłym tygodniu w Recklinghausen została otwarta wystaw Ryszarda Grzyba pt "I reześmiały sie do mnie opary barw". Jeśli jesteście w okolicach to zapraszamy serdecznie. Nam udało się zdobyć kilka zdjęć z otwarcia wystawy.
Wszystkie zdjęcia dzieki uprzejmości Muzeum Jerke.
Wszystkie zdjęcia dzieki uprzejmości Muzeum Jerke.
19 września, 2016
„Burza” (ABR 015) Jana Smagi już w sobotę w galerii Raster w ramach Warsaw Gallery Weekend
Już w
najbliższą sobotę o godzinie 14 w Galerii Raster (ulica Wspólna 63 w Warszawie)
odbędzie się premiera najnowszej płyty ArtBazaar Records. Premiera odbędzie się
w ramach Warsaw Gallery Weekend. Bardzo serdecznie Was zapraszamy: będzie można
posłuchać płyty, obejrzeć okładkę, spotkać się z artystą i kupić płytę w
promocyjnej cenie, która będzie obowiązywała tylko podczas WGW czyli 24 i 25
września.
Płyta Jana
Smagi to piętnaste wydawnictwo muzyczne ArtBazaar Records, które wydaje muzykę
tworzoną przez polskich artystów sztuk wizualnych. „Burza” to
dokumentacja... burzy zapisana na czarnej, 12 calowej, winylowej płycie.
Rejestracja została wykonana urządzeniem skonstruowanym przez innego artystę na
potrzeby jego pracy.
Edwin Van Der Heide stworzył instalację pod tytułem
"Sound Modulated Light 3PL". Składają
się na nią rozwieszone w przestrzeni lampki, emitujące światło o różnych
częstotliwościach i natężeniu oraz detektory skonstruowane przez artystę,
dzięki którym można usłyszeć światło zamienione na dźwięk. W roku 2009,
instalacja była prezentowana w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie podczas
trwania Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej i Dźwięku - Musica
Genera.
Jan Smaga
wykradł z wystawy w MSN detektor i zarejestrował nagranie burzy, przechodzącej
w nocy nad Warszawą. Dźwiękowa rejestracja wykonana przez Smagę to nie odgłosy
grzmotów, ale światło błyskawic, rozświetlających czerń nieba, przetworzony przez
urządzenie Heide.
Zapis
dokumentacji jest wytłoczony na czarnej winylowej płycie. W ten sposób, forma
jest syntezą wątków, poruszanych w pracy. Płyta będzie oprawiona w czystą
okładkę z naklejonym na niej zdjęciem autorstwa Jana Smagi, numerowaną i
sygnowaną na tylnej stronie, podobnie jak podpisuje się zdjęcia.
Jan Smaga
jest autorem konceptualnych prac fotograficznych. Znany jest przede wszystkim z
analitycznego podejścia do fotografii, w tym fotografii
dokumentalnej. Sięgając do wywodzącej się z praktyki konceptualnej analizy
medium od kilku lat rozwija w swojej sztuce refleksję dotyczącą translacji
i transkrypcji różnorodnych form zapisu rzeczywistości. Koncentruje się na
relacjach pomiędzy architekturą, przestrzenią prywatną i ciałem ludzkim,
rozszerzając pole swoich zainteresowań o dźwięk, notacje filmowe i
obiekty rzeźbiarskie.
Jan Smaga
BURZA
autorskie etui plus 12'' płyta winylowa
ARTBAZAAR
RECORDS ABR 015
Edycja
limitowana - 100 sztuk (numerowana i podpisana)
Premiera
płyty: Galeria Raster, ul. Wspólna 63 Warszawa, 24 września 2016 roku, godzina
14.
Subskrybuj:
Posty (Atom)








